Deze methode voor de behandeling van a-specifieke rugklachten is in de jaren 50 van de vorige eeuw ontwikkeld door Robin McKenzie , een fysiotherapeut uit Nieuw Zeeland. Ontevreden over de behandelmogelijkheden voor rug en nekpijn heeft hij door de jaren heen een unieke methode ontwikkeld.

Het blijkt dat voor 80 % van de a-specifieke rug- en nekklachten geen duidelijke oorzaak voor aan te geven is.

Het McKenzie concept gaat daarom niet uitzoeken naar de oorzaak maar is meer geïnteresseerd in het klachtenbeeld van de patiënt. Er wordt daarom gekeken hoe houding en bewegen de klachten beïnvloeden en aan de hand daarvan een behandelplan opgesteld.
Patroonherkenning: in het vraaggesprek tijdens de eerste afspraak is het McKenzie concept gericht op patroonherkenning.

Er wordt uitgegaan van 3 syndromen waarvan de kenmerken goed omschreven zijn. Een syndroom is een geheel van klachten en verschijnselen. Het vraaggesprek is dus gericht op het herkennen van patronen, wat wel past en niet past in de kenmerken van de syndromen:
- houdingssyndroom
- dysfunctiesyndroom
- derangementsyndroom

In het bewegingsonderzoek wordt met herhaalde bewegigen gekeken wat de mechanische invloed is op de bestaande verschijnselen. Er wordt gekeken welke bewegingen of houdingen de symptomen verergeren of met wat voor bewegingen of houdingen de klachten gereduceerd kunnen worden.